انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 17 3 2025 11 22 Evaluation of the effect of selected fungicides and Trichoderma fungus on the causal agent of wilting disease (Fusarium oxysporum Schltdl.) in silk tree under laboratory conditions ارزیابی تأثیر برخی قارچ‌کش‌ها و قارچ تریکودرما بر عامل بیماری پژمردگی (Schltdl. Fusarium oxysporum) درختان شب‌خسب در شرایط آزمایشگاهی 431 445 237840 10.22034/ijf.2025.489338.2018 FA الناز یحیی دوست رازلیقی دانش‌آموختۀ کارشناسی ارشد جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران محمدرضا کاوسی دانشیار گروه جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران 0009-0000-6717-410X محمدرضا احمدی دانش‌آموختۀ دکتری گیاهپزشکی، دانشکدۀ تولیدات گیاهی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی، گرگان، ایران Journal Article 2024 11 19 Introduction: Albizia julibrissin Durazz. is a native species of the plain forests of northern Iran. The fungal disease Fusarium wilt, which is common in A. julibrissin Duraz. has caused significant damage to this valuable species. The causative fungus, Fusarium oxysporum Schltdl., enters through root or crown wounds and leads to disease in the tree. The aim of this study is to investigate and compare the control of Fusarium wilt using Trichoderma fungi and the fungicides carbendazim, tebuconazole, and thiophanate-methyl in laboratory conditions. Materials and Methods: Sampling was conducted in the forests of Golestan province to isolate the pathogenic fungus. After disinfection, the samples were transferred to a culture medium (PDA) and placed in an incubator with conditions of absolute darkness and a temperature of 25±2 degrees Celsius. After purification, the samples were transferred to a refrigerator at a temperature of 1±4 degrees Celsius and absolute darkness for species identification. The structure of spores, polyphyllides, monophyllides, macroconidia, microconidia, and chlamydospores were examined. The pathogenicity test involved inoculating the fungi with mycelium tablets into the stems of silk tree seedlings. Three identified Trichoderma isolates from the mycological collection of Gorgan University of Agricultural Sciences and Natural Resources (iso2 T. koningii isolates, 6022 T. atroviridae isolates, and 6011 T. virens isolates) were used to study the antagonistic effect on Fusarium. The percentage of inhibition of pathogen mycelial growth, as well as the diameter growth of fungal colonies in treatments and control, were calculated up to 12 days after treatment. Three fungicides, carbendazim, tebuconazole, and thiophanate-methyl, were used in laboratory conditions at concentrations of 1, 10, and 100 (mg/ml) each to investigate the effect of chemical control on inhibiting Fusarium growth. The experiments were conducted in four replications and three levels in a completely randomized design. Data analysis and statistical analysis were performed using SPSS software, with means compared using the least significant difference (LSD) method at the maximum confidence level. Results<span dir="RTL" lang="FA" style="font-size: 10.0pt; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-ascii-theme-font: major-bidi; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-theme-font: major-bidi; mso-bidi-font-family: 'Times New Roman'; mso-bidi-theme-font: major-bidi;">: F. oxysporum was identified from infected samples of nightshade trees, and all three Trichoderma species prevented the complete growth of F. oxysporum. The highest inhibition percentage was observed for T. virens and T. atroviridae species, with 68.87% and 68.12%, respectively, while the lowest inhibition rate was for T. koningii species at 66.75%. In chemical control, thiophanate methyl at concentrations of 1 and 10 (mg/ml) resulted in 19% and 60.5% inhibition, respectively, with complete growth inhibition at 100 (mg/ml). Carbendazim at a concentration of 1 (mg/ml) inhibited pathogen growth by 52%, and at concentrations of 10 and 100 (mg/ml), growth was completely stopped. Tebuconazole also completely halted pathogenic mycelium growth at all three concentrations. Conclusion: Fusarium fungal disease poses a serious threat to valuable nightshade trees in the plain areas of the northern forests of the country. Given the significant damage to these trees, controlling the pathogen and preserving and developing nightshade trees should be a priority. The study demonstrated that the fungicides carbendazim, tebuconazole, and thiophanate-methyl, along with antagonist fungi Trichoderma (T. virens, T. atroviridae, T. koningii) were effective in reducing and completely controlling the growth of the disease-causing fungus in laboratory conditions. The results indicate a significant difference between chemical compounds and biocontrol agents in combating the Fusarium disease-causing fungus. مقدمه: درخت شب‌خسب (Albizia julibrissin Durazz.) یکی از گونه‌های بومی جنگل‌های جلگه‌ای شمال ایران است. بیماری قارچی پژمردگی، بیماری شایع درختان شب‌خسب، موجب خسارت جدی به این‌ گونۀ باارزش شده است. قارچ عامل بیماری (Fusarium oxysporum Schltdl.) از طریق زخم‌های ریشه یا طوقه وارد و موجب بیماری درخت می‌شود. در این تحقیق هدف، بررسی و مقایسۀ کنترل عامل بیماری پژمردگی فوزاریوم با استفاده از قارچ‌های تریکودرما و قارچ‌کش‌های کاربندازیم، تبوکونازول و تیوفانات‌متیل در شرایط آزمایشگاهی است. مواد و روش‌ها: نمونه‌برداری از جنگل‌های استان گلستان به‌منظور جداسازی قارچ بیمارگر انجام گرفت. نمونه‌ها بعد از ضدعفونی به محیط کشت (PDA) منتقل شدند و در انکوباتور با شرایط تاریکی مطلق و دمای 2±25 درجۀ سانتی‌گراد قرار گرفتند. بعد از خالص‌سازی، نمونه‌ها تا شناسایی گونه‌ها به یخچال با دمای 1±4 درجۀ سانتی‌گراد و تاریکی مطلق منتقل شدند. سپس وضعیت دیوارۀ عرضی در اسپورها، پلی‌فیالید، منوفیالید و شکل و فرم ماکروکنیدی، میکروکنیدی و کلامیدوسپور بررسی شد. آزمون اثبات بیماری‌زایی به روش مایه‌زنی قارچ‌ها با تلقیح قرص‌های میسلیومی به ساقۀ نهال شب‌خسب صورت گرفت. در این پژوهش از سه ایزولۀ شناسایی‌شدۀ تریکودرما از کلکسیون قارچ‌شناسی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان (ایزوله‌های iso2 T. koningii،6022 T. atroviridae و 6011 T. virens) به‌منظور بررسی اثر آنتاگونیستی بر فوزاریوم استفاده شد. درصد بازدارندگی رشد میسلیومی بیمارگر و میزان رشد قطری پرگنۀ قارچی در تیمارها و شاهد تا ۱۲ روز پس از تیمار محاسبه شد. برای بررسی اثر مبارزۀ شیمیایی بر بازدارندگی از رشد قارچ فوزاریوم از سه قارچ‌کش کاربندازیم، تبوکونازول و تیوفانات‌متیل هر کدام با غلظت‌های 1، 10 و 100 ppm در شرایط آزمایشگاهی استفاده شد. آزمایش‌ها در چهار تکرار و سه سطح در قالب طرح کاملاً تصادفی انجام گرفت. برای آنالیز داده و تجزیه‌وتحلیل آماری از نرم‌افزار spss و مقایسۀ میانگین‌ها به روش حداقل تفاوت معنی‌دار (LSD) در حداکثر سطح اطمینان استفاده شد. یافته‌ها: در این پژوهش نمونه‌های آلودۀ درختان شب‌خسب گونۀ F. oxysporum شناسایی شد و هر سه گونۀ تریکودرما از رشد کامل F. oxysporum جلوگیری کردند. بیشترین بازدارندگی متعلق به گونه‌های T. virens و T. atroviridae به‌ترتیب با 87/68 و 12/68 درصد و کمترین بازدارندگی متعلق به گونۀ T. koningii با 75/66 درصد به دست آمد. در مبارزۀ شیمیایی تیوفانات‌متیل در غلظت‌های 1 و 10 ppm به‌ترتیب 19 و 5/60 درصد بازدارندگی و در غلظت 100 ppm موجب توقف کامل رشد میسلیوم بیمارگر شد. همچنین قارچ‌کش کاربندازیم با غلظت 1 ppm ،52 درصد مانع رشد بیمارگر شد و در دو غلظت دیگر (10 و 100 ppm) به‌طور کامل رشد میسلیوم F. oxysporum را متوقف کرد. تبوکونازول نیز در هر سه غلظت 1،10 و 100 ppm موجب توقف کامل رشد میسلیوم بیمارگر شد. نتیجه‌گیری: بیماری قارچی فوزاریوم موجب تهدید جدی درختان باارزش شب‌خسب در مناطق جلگه‌ای جنگل‌های شمال کشور شده است. با توجه‌ به خسارت بسیار زیاد به این درختان، کنترل عامل بیماری و حفظ و توسعۀ درختان شب‌خسب باید در نظر گرفته شود. دستاورد حاضر نشان داد که قارچ‌کش‌های کاربندازیم، تبکوکونازول و تیوفانات‌‌‌متیل و قارچ‌های آنتاگونیست تریکودرما (T. virens T. atroviridae, T. koningii) برای کاهش و کنترل کامل رشد میسلیوم قارچ عامل بیماری در شرایط آزمایشگاهی مؤثر بوده‌اند. نتایج نشان داد که بین ترکیبات شیمیایی و عوامل قارچی عامل بیو‌کنترل در مقایسه با شاهد در مبارزه با قارچ عامل بیماری فوزاریوم اختلاف زیادی وجود دارد.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_237840_eca510008ea05dbedc7250f88312b872.pdf