انجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Predicting climate change impacts on distribution of Brant's oak trees
(Quercus brantii Lindl.) in the Zagros forests, Fars Provinceپیشبینی اثر تغییر اقلیم بر پراکنش گونۀ بلوط ایرانی (.Quercus brantii Lindl) در جنگلهای زاگرس، استان فارس39340917920110.22034/ijf.2023.344228.1876FAنداخواجه ئیدانشجوی دکتری جنگلشناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.وحیداعتماددانشیار، گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.جوادبذرافشاندانشیار، گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشکدۀ مهندسی و فناوری کشاورزی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.Journal Article20220621<strong><span style="font-size: 11.0pt;">Introduction:</span></strong><span style="font-size: 11.0pt;"> Climate change has the potential to alter the natural distribution of species and reduce biodiversity in forest ecosystems. This study aimed to investigate the effects of climate change on the geographical diversity of Brant's oak (<em>Quercus brantii</em> L.) to identify the suitable area for this species' occurrence and manage its conservation.</span><br /><strong><span style="font-size: 11.0pt;">Material and Methods:</span></strong><span style="font-size: 11.0pt;"> The distribution of <em>Quercus brantii</em> was studied under current and future climate conditions (2050, 2070) using two climate change scenarios, RCP2.6 and RCP8.5, HadGEM2-ES General Circulation Model, the Maxent model, and topography data of Fars province.</span><br /><strong><span style="font-size: 11.0pt;">Findings:</span></strong><span style="font-size: 11.0pt;"> The results showed that the current potentially suitable areas for <em>Q. brantii</em> constitute 7.8% (9794.5 Km²) of the total area of the province. Under the RCP2.6 scenario, this will decrease to 6.6% in 2050 and increase to 13.3% in 2070. Also, under the RCP8.5 scenario, the suitable area will increase to 8.1% in 2050 and 10.2% in 2070. Areas with moderate, high, and very high suitability, currently at 1.8%, 1.5%, and 1.7% respectively, will decrease to 1.1%, 0.6%, and 0.3% in 2050 according to the RCP2.6 scenario, and then increase to 2.9%, 1.6%, and 1.2% in 2070. According to the RCP8.5 scenario, these values will decrease to 1.6%, 0.6%, and 0.3% in 2050, and finally change to 2.5%, 0.9%, and 0.2% in 2070. </span><br /><strong><span style="font-size: 11.0pt;">Conclusion:</span></strong><span style="font-size: 11.0pt;"> The study demonstrated that the distribution of <em>Quercus brantii</em> is affected by climate change based on both scenarios. Also, the Maximum Entropy model has proven highly effective in predicting the distribution of this species. </span>مقدمه: تغییر اقلیم میتواند پراکنش طبیعی گونهها را تغییر دهد و سبب از بین رفتن تنوع زیستی در اکوسیستمهای جنگلی شود. این تحقیق با هدف بررسی پیامدهای تغییرات اقلیمی بر پراکنش جغرافیایی گونۀ بلوط ایرانی بهمنظور مدیریت حفاظت از این گونه و انتخاب منطقۀ مطلوب برای معرفی گونه صورت گرفت.<br />مواد و روش ها: در این پژوهش پراکنش گونۀ بلوط ایرانی در سه دورۀ حال حاضر، سالهای 2050 و 2070 و تحت دو سناریوی RCP2.6 و RCP8.5 مدل گردش عمومی HadGEM2-ES با استفاده از مدل مکسنت (Maxent) و متغیرهای اقلیمی و توپوگرافی استان فارس بررسی شد.<br />یافته ها: نتایج نشان داد که مساحت کل مناطق بالقوه مطلوب برای بلوط ایرانی در حال حاضر 8/7 درصد (5/9794 کیلومتر مربع) از کل مساحت استان است که تحت سناریوی RCP2.6 در 2050 به 6/6 درصد کاهش و در 2070 به 3/13 افزایش مییابد. همچنین مقدار کل منطقۀ مطلوب تحت سناریو RCP8.5 به 1/8 درصد در سال 2050 و 2/10 درصد در سال 2070 افزایش مییابد. مناطق با مطلوبیت متوسط، زیاد و بسیار زیاد بهترتیب از 8/1، 5/1 و 7/1 درصد در حال حاضر طبق سناریو RCP2.6 در 2050 به 1/1، 6/0 و 3/0 درصد کاهش و مجدداً در 2070 به 9/2، 6/1 و 2/1 درصد افزایش پیدا میکند و براساس سناریو RCP8.5 در 2050 به 6/1، 6/0 و 3/0 درصد کاهش و در 2070 به مقادیر 5/2، 9/0 و 2/0 درصد تغییر مییابد.<br />نتیجه گیری: این تحقیق آشکار میکند که پتانسیل پراکنش بلوط ایرانی براساس هر دو سناریو اقلیمی تحت تأثیر تغییر اقلیم قرار میگیرد. همچنین مدل Maxent توانایی زیادی در پیشبینی پراکنش گونهها نشان داد.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_179201_6e48d12a06c7b4d7b90b2a181bc785a6.pdfانجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Indicator species analysis by considering all possible combinations of site groupsتحلیل گونۀ معرف با استفاده از ایدۀ ترکیب گروهها/جوامع گیاهی41142817271610.22034/ijf.2023.363038.1892FAرزگاردارونددانشجوی دکتری، گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایرانامیداسماعیل زادهدانشیار، گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایرانJournal Article20221016<strong>Introduction</strong><strong>:</strong> In this research, the capability of indicator species analysis with the emphasis of the group combination concept for determining the pre-classified plant communities was investigated.
<strong>Material and Methods:</strong> For this purpose, the yew ecological groups of sites in the Jahan Nama Protected Area (JNPA) yew forests were firstly classified by TWINSPAN method based of vegetation abundance data and then the indicator species of each ecological groups were derived by using group-equalized indicator value analysis as well as the groups combination concept. The indicator value of the species-group was analyzed by ‘multipatt’ function and its statistical significance was evaluated using the permutation test in the ‘indicspecies’ package. Finally, the importance of indicator species analysis results by considering all possible combinations of JNPA yew groups of sites in order to assigning each ecological groups to pre- classified yew communities in the Braun-Blanquet hierarchical synoptic table were illustrated.
<strong>Findings:</strong> Combining groups of sites in the indicator species analysis not only provide indicator species in target combined groups but also presenting the zero fidelity of those species to non-target groups of sites and allows the differentiation and distinction of plant communities/groups of sites based on both features of prescence and absent of indicator species. While, in the typical indicator special analysis only species-target groups of sites association is taken into account. Results also showed that indicator species analysis by combining groups of sites not only provided the pre- classified JNPA yew communities which were determined by Braun-Blanquet synoptic table but also provides their hierarchical order and also higher syntaxa at the next hierarchical rank in Braun-Blanquet synoptic tables as well as dendrogram.
<strong>Conclusion:</strong> Consequently, the results of this research reiterate that indicator species analysis by combining groups of sites compared with individual ones provides the more reliable indicator species lists for characterizing plant communities in phytosociological studies. So, we believe that applying indicator species analysis by combining groups of sites approach could be useful in the automatic (expert system) classification of plant communities which is inevitable while an extensive database of vegetation composition is available. Consideration of combining groups of sites in indicator species analysis due to providing common occurrence of indicator species at different hierarchical plant community classification, will improve the capability of expert system method in characterizing of the next higher syntaxa than association as the basic unit in the braun-blanquet synoptic table method.مقدمه: در این پژوهش، قابلیت تعیین گونۀ معرف با استفاده از ایدۀ گروههای ترکیبی در بازیابی جوامع گیاهی از قبل طبقهبندیشده بررسی شد.
مواد و روشها: نخست گروههای بومشناختی سرخدار منطقۀ حفاظتشدۀ جهاننما با استفاده از TWINSPAN و برمبنای اطلاعات وفور ترکیب گیاهی مشخص شد. سپس با استفاده از روش ارزش معرف تعدیلشده و ایدۀ گروههای ترکیبی، گونۀ معرف در گروههای بومشناختی مزبور تعیین شد. مقادیر ارزش معرف گونه- گروه با استفاده از تابع multipatt تعیین شد و معنیداری آنها با استفاده از آزمون جایگشت در بستۀ indicspecies بررسی شد. در پایان اهمیت نتایج تعیین گونۀ معرف با استفاده از ایدۀ گروههای ترکیبی در بازیابی ساختار سلسلهمراتبی جوامع گیاهی سرخدار منطقۀ حفاظتشدۀ جهاننما بررسی شد.
یافتهها: بهرهگیری از ایدۀ گروههای ترکیبی ضمن ارائۀ فهرست گونههای معرف در گروههای هدف ترکیبی، با ارائۀ وفاداری صفر یا عدم اجتماعپذیری همان ترکیب گونهای در بقیۀ گروهها (گروههای غیر هدف) تفکیک و تمایز گروهها/جوامع گیاهی را با تأکید بر حضور و نبود گونههای معرف مقدور میسازد. این درحالی است که در رویکرد معمولی روش ارزش معرف (بدون ترکیب گروهها) فقط اجتماعپذیری گونهها به گروههای هدف مدنظر قرار میگیرد. نتایج تحقیق حاضر همچنین نشان داد که تعیین ارزش معرف گونهها با استفاده از رویکرد ترکیب گروهها گذشته از ایجاد تمایز جوامع گیاهی از قبل طبقهبندیشده براساس روش سنتز براون- بلانکه، سطوح مختلف ساختار سلسلهمراتبی و سینتاکسونهای بزرگتر در سنتز جدولی یا دارنگارۀ طبقهبندی براون- بلانکه را نیز ارائه میکند.
نتیجهگیری: بهطور کلی نتایج این پژوهش تصریح میکند که تحلیل گونۀ معرف با رویکرد ترکیب گروهها در مقایسه با حالت انفرادی آن سبب ارائۀ فهرست منطقیتری از ترکیب گونۀ معرف برای تمایز جوامع گیاهی در پژوهشهای جامعهشناسی گیاهی میشود. بنابراین میتوان به قابلیت استفاده از رویکرد ترکیبی تحلیل گونههای معرف در فرایند طبقهبندی خودکار (تخصصمحور) جوامع گیاهی که اجرای آن بههنگام دسترسی به پایگاه اطلاعاتی بزرگ پوشش گیاهی اجتنابناپذیر است خوشبین بود. بهرهگیری از روش تعیین گونۀ معرف برمبنای ایدۀ گروههای ترکیبی بهدلیل ارائۀ وقوع مشترک ترکیب گونههای معرف در سطوح مختلف دارنگارۀ طبقهبندی جوامع گیاهی، قابلیت روشهای تخصصمحور را در تعیین سینتاکسونهای بالاتر از واحد پایۀ جامعۀ گیاهی در روش سنتز جدولی براون- بلانکه بهبود میبخشد.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_172716_7ae5e79c2f0638670ad6b08fd1a44706.pdfانجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Estimation of canopy and trunk ecohydrological parameters of coniferous and broadleaf trees in Zagros forests (Case study: Choqasabz Forest Park, Ilam)برآورد مؤلفههای اکو هیدرولوژی تاج و تنۀ درختان سوزنیبرگ و پهنبرگ در جنگلهای زاگرس (مطالعۀ موردی: پارک جنگلی چغاسبز، ایلام)42944417921610.22034/ijf.2023.380503.1914FAاسماعیلاللهی نژاددانشجوی دکتری علوم جنگل، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ایلاممهدیحیدریدانشیار گروه علوم جنگل، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ایلام0000-0001-6395-8871جوادمیرزاییدانشیار گروه علوم جنگل، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ایلامامیدفتحی زادهاستادیار گروه جنگلداری، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی اهر، دانشگاه تبریزپدرامعطارداستاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهرانJournal Article20230116<strong>Introduction: </strong>Estimating the ecohydrological characteristics of tree crown and trunk of trees is one of the research topics in the field of forest ecohydrology that helps managers in choosing the suitable species for plantation projects, tree planting intervals and silvicultural treatments. This study aimed to estimate the ecohydrological characteristics of throughfall and stemflow in natural coppice stands of Persian oak (<em>Quercus brantii </em>Lindl<em>.</em>) and afforestation of <em>Pinus</em> <em>eldarica </em>Medw., and <em>Cupressus arizonica </em>Greene in Zagros forests Chaghasbez Forest Park, Ilam County).
<strong>Material and Methods:</strong><strong> </strong>The ecohydrological parameters of the canopy include the canopy saturation point (Pʹg), canopy water storage capacity (S), free throughfall coefficient (p) and theratio of mean evaporation rate from the wet canopy to the mean rainfall intensity (E̅/R̅) as well as the ecohydrology characteristics of trunk such as the trunk storage capacity (St), stemflow partitioning coefficient (Pt), trunk saturation point (Pʹʹg) and funneling coefficient (F) of the studied species based on standard methods.
<strong>Findings</strong><strong>:</strong><strong> </strong>The following results obtained for the canopy saturation point; 1.28, 2.02, and 1.83 mm, canopy water storage capacity; 1.2, 1.8 and 1.5 mm, E̅/R̅; 0.13, 0.46 and 0.36, free throughfall coefficient; 0.14, 0.28 and 0.22, trunk storage capacity: 0.069, 0.112 and 0.14 mm, stemflow partitioning coefficient; 0.022, 0.069 and 0.061, trunk saturation point; 3.14, 1.62 and 2.3 mm and funneling coefficient was 7.21, 10.22 and 9.45 in <em>Quercus brantii</em>, <em>Pinus eldarica</em> and <em>Cupressus arizonica</em> stands, respectively. The results showed a positive linear relationship between stemflow and the gross rainfall.
<strong>Conclusion</strong><strong>:</strong> In general, with the increase in the amount of precipitation, the value of the funneling coefficient enhanced. Among the three studied stands, oak stand had the lowest and pine had the highest mean funneling coefficient. By knowing the ecohydrological components of the canopy and trunk of different trees, one can have a better understanding of the water cycle in the region. In addition, this knowledge makes it possible to discuss with more confidence regarding the distance of planting and density of trees and the application of silvicultural measures in order to improve the water entering the soil through rainfall in this forest ecosystem.مقدمه: برآورد مشخصههای اکوهیدرولوژی تاجپوشش و تنۀ درختان، یکی از موضوعات پژوهشی در زمینۀ اکوهیدرولوژی است که در انتخاب گونۀ مناسب برای پروژههای جنگلکاری، فاصلۀ کاشت درختان و تیمارهای جنگلشناسی کمک میکند. هدف این پژوهش، برآورد مشخصههای اکوهیدرولوژی تاج بارش و ساقاب درختان شاخهزاد تودههای طبیعی بلوط ایرانی (<em>Quercus</em> <em>brantii </em>Lindl<em>.</em>) و جنگلکاریشدۀ کاج تهران (<em>Pinus</em> <em>eldarica </em>Medw.) و سرو نقرهای (<em>Cupressus arizonica </em>Greene.) در جنگلهای زاگرس (پارک جنگلی چغاسبز، شهرستان ایلام) است.
مواد و روشها: مشخصههای اکوهیدرولوژی تاجپوشش شامل نقطۀ اشباع آب تاجپوشش (<em>Pʹ<sub>g</sub></em>)، ظرفیت نگهداری آب تاجپوشش (<em>S</em>)، ضریب تاجبارش مستقیم (<em>p</em>) و نسبت تبخیر به شدت باران در زمان بارندگی ( ) نیز مشخصات اکوهیدرولوژی تنه شامل ظرفیت نگهداری آب تنۀ (<em>S<sub>t</sub></em>)، ضریب ساقاب (<em>p<sub>t</sub></em>)، نقطۀ اشباع آب تنه (<em>Pʹʹ<sub>g</sub></em>) و همچنین ضریب قیفشکل تاج (<em>F</em>) گونههای تحت بررسی براساس روشهای استاندارد تعیین شد.
یافتهها: نتایج بهدستآمده بهترتیب در تودههای بلوط ایرانی، کاج تهران و سرو نقرهای برای مقادیر نقطۀ برآوردی اشباع آب تاجپوشش 28/1، 02/2 و 83/1 میلیمتر؛ ظرفیت نگهداری آب تاجپوشش 2/1، 8/1 و 5/1 میلیمتر؛ نسبت تبخیر به شدت باران در زمان بارندگی 13/0، 46/0 و 36/0؛ ضریب تاجبارش مستقیم 14/0، 28/0 و 22/0؛ ظرفیت نگهداری آب تنه 069/0، 112/0 و 14/0 میلیمتر؛ ضریب ساقاب 022/0، 069/0 و 061/0؛ نقطۀ اشباع آب تنه 14/3، 62/1 و 3/2 میلیمتر؛ و ضریب قیفشکل برابر 21/7، 22/10 و 45/9 بودند. نتایج بیانگر رابطۀ خطی مثبت بین مقدار ساقاب و مقدار باران بود.
نتیجهگیری: بهطور کلی با افزایش مقدار باران، مقدار ضریب قیفشکل تاجپوشش افزایش نشان داد. در بین سه توده، بلوط ایرانی کمترین و کاج تهران بیشترین میانگین ضریب قیفشکل تاج را داشت. با شناخت مؤلفههای اکوهیدرولوژی تاجپوشش و تنۀ گونههای مختلف درختی مختلف میتوان درک بهتری از چرخۀ آب در منطقه داشت. همچنین این شناخت موجب میشود که با اطمینان بیشتری دربارۀ فاصله کاشت و تراکم درختان و اعمال تیمارهای جنگلشناسی در راستای بهبود آب ورودی به خاک از طریق باران در این اکوسیستم جنگلی اظهار نظر کرد.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_179216_2f3d4d731a0c1b18666f0c0191ba64c3.pdfانجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Evaluation of participatory management in the protection of biosphere reserves
(Case study: Golestan National Park)ارزیابی مدیریت مشارکتی در حفاظت از ذخیرهگاههای زیستکره (مطالعۀ موردی: پارک ملی گلستان)44545917310310.22034/ijf.2023.359939.1887FAحسنفرامرزیدکتری جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، ایرانسعیدشعبانیاستادیار پژوهشی، بخش تحقیقات منابع طبیعی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گلستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، گرگان، ایران0000-0002-9735-9516سید محسنحسینیاستاد گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی نور، دانشگاه تربیت مدرس، مازندران، ایرانJournal Article20220905<strong>Introduction</strong>: Biosphere Reserves are international natural-biological protected areas that, besides offering protection, showcase achievements such as providing rare study habitats to scientists and demonstrating human skills in support of sustainable development. This study aims to evaluate the participatory management in the protection of Golestan National Park, one of the first biosphere reserves in the country.
<strong>Materials and Methods:</strong> This descriptive field research prepared the required data by having the target community, including non-governmental organizations, nature partners, local communities, government forces, and other members of society, complete internet questionnaires. The results highlight the cooperation of nature partners in their desire to participate in community education and in dealing with wood smuggling. Local communities showed prominence in fire prevention, and non-governmental organizations stood out in community education, fire prevention, and combating wood smuggling.
<strong>Findings:</strong> The results indicate a significant difference in participation in community education, firefighting, fire prevention, desire to participate in firefighting, dealing with forest destruction and conversion, dealing with illegal hunting, preventing livestock entry to the forest, and combating wood smuggling among groups.
<strong>Conclusion</strong>: Therefore, given the significant difference between the groups, it is possible to plan in the field of their interest and participation. Lastly, since society members frequently use social networks like WhatsApp and Instagram, and the target groups have strong membership in environmental groups, this capacity can be utilized in education and participation in the management of biosphere reserves.مقدمه: ذخیرهگاههای زیستکره، مناطق حفاظتشدۀ طبیعی- زیستی بینالمللی هستند که افزونبر حفاظت، دستاوردهایی مانند ارائۀ زیستگاههای پژوهشی کمنظیر به دانشمندان و تجربۀ مهارت انسان در پشتیبانی از توسعۀ پایدار را نمایان میکنند. هدف این پژوهش، ارزیابی مدیریت مشارکتی در حفاظت از پارک ملی گلستان، از اولین ذخیرهگاههای زیستکرۀ کشور است.
مواد و روشها: پژوهش حاضر از نوع میدانی توصیفی است و دادههای لازم با تکمیل پرسشنامههای اینترنتی توسط جامعۀ هدف شامل سازمانهای مردمنهاد، همیاران طبیعت، جوامع محلی، نیروهای دولتی و دیگر افراد جامعه تهیه شد.
یافتهها: نتایج پژوهش، بیانگر تمایل همیاران طبیعت به مشارکت در آموزش جوامع و مقابله با قاچاق چوب، تمایل جوامع محلی به پیشگیری از حریق و نیز گرایش سازمانهای مردمنهاد به مشارکت در آموزش جوامع، پیشگیری از حریق و مقابله با قاچاق چوب است. همچنین اختلاف معنیداری در مشارکت در آموزش جوامع، مشارکت در اطفا و پیشگیری از حریق، جلوگیری از تخریب و تبدیل جنگل، مقابله با شکار غیرمجاز و قاچاق چوب و جلوگیری از ورود دام به جنگل در بین گروهها دیده شد.
نتیجهگیری: با توجه به اختلاف معنیدار بین گروهها، میتوان در زمینۀ مورد علاقه و مشارکتی آنان برنامهریزی کرد. بهعلت سهولت دسترسی افراد جامعه به شبکههای اجتماعی و عضویت پررنگ آنها در گروههای محیط زیستی، میتوان از این ظرفیت در آموزش و مشارکت بیشتر این افراد در مدیریت ذخیرهگاه زیستکره بهره گرفت.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_173103_f4271621d655237f8f342953650e16e6.pdfانجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Analysis of factors affecting forest health based on DEMATEL-ANP (DANP) approach in Masouleh watershed, Guilan provinceتجزیهوتحلیل عوامل مؤثر بر سلامت جنگل براساس رویکرد یکپارچۀ DEMATEL-ANP (DANP) در حوضۀ آبخیز ماسوله، استان گیلان46147917921510.22034/ijf.2023.366357.1903FAرقیهجهدیدانشیار گروه علوم و مهندسی جنگل، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل0000-0002-9461-9511عطیهشهامتی نژادکارشناسی ارشد علوم زیستی جنگل، دانشکدۀ کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیلJournal Article20221108<strong>Introduction:</strong> Forest health indicators encompass a wide range of physical environmental indicators, including climatic and ecological measurements, as well as records on human actions and management practices in forest ecosystems. This study aims to investigate the relationship among the forest health indices in the mixed-beech forest type, including tree diversity, crown condition, stem condition, deadwood, and regeneration in the forest landscape in the Masouleh watershed, Guilan province.
<strong>Materials and Methods:</strong> In this study, the relationship among indices of forest health in the study area was investigated using an integrated approach of DEMATEL-ANP (DANP). Data collection was conducted through two researcher-made questionnaires, whose validity and reliability were examined through content validity and the retest method, respectively. Finally, the most important input indicators, based on experts’ views, were ranked by DEMATEL and output indicators by ANP. A sample of 12 experts was used in this study.
<strong>Findings</strong><strong>:</strong> The results of DEMATEL indicate the importance of the regeneration index in the forest health status in the study area. This index (regeneration) was recognized with the highest influence ratio among others. In addition, two indicators, tree diversity and deadwood, had a high influence ratio among other investigated indices. Also, tree diversity and crown condition indices were the most influential ones. Based on the ranking results of criteria in ANP, the tree diversity criterion has a more important effect on forest health compared to other criteria. In addition, healthy seedling, crown dieback, and standing deadwood are among the most important sub-criteria compared to other sub-criteria in the study area.
<strong>Conclusion:</strong> These results can play a significant role in increasing awareness about the factors affecting the health of forests and the causes of unhealthy forests. They can also assist policymakers in identifying appropriate measures to maintain and improve forest health, thereby increasing the sustainability of forest ecosystems.<strong>مقدمه</strong>: شاخصهای سلامت جنگل گسترۀ وسیعی از شاخصهای فیزیکی محیط زیستی مانند اندازهگیریهای اقلیمی و اکولوژیکی و سوابق مربوط به اقدامات انسانی و شیوههای مدیریتی در بومسازگانهای جنگلی را در بر میگیرد. هدف این پژوهش، بررسی روابط مابین شاخصهای سلامت جنگل در تیپ جنگلی راش آمیخته شامل تنوع گونههای درختی، شرایط تاج درخت، شرایط تنۀ درخت، خشکدار و زادآوری در سیمای سرزمین جنگلی در حوضۀ آبخیز ماسوله در استان گیلان است.
<strong>مواد و روشها: </strong>در ایـن پژوهش، چگونگی روابط شاخصهای سلامت جنگل در منطقۀ پژوهش با استفاده از رویکرد ترکیبی DEMATEL-ANP (DANP) بررسی شده است. جمعآوری دادهها براساس دو پرسشنامۀ محققساخته انجام پذیرفت که روایی و پایایی آنها بهترتیب بـا روایی محتوایی و آزمـون مجدد بررسی شده است. در نهایت مطابق نظر خبرگان، مهمترین شاخصهای ورودی در روش DEMATEL و شاخصهای خروجی در روش ANP رتبهبندی شدند. در این پژوهش از تعداد نمونۀ دوازده نفر از خبرگان استفاده شد.
<strong>یافتهها: </strong>نتایج DEMATEL حاکی از اهمیت نقش شاخص زادآوری در وضعیت سلامت جنگل در منطقۀ پژوهش است و شاخص مذکور با بیشترین اثرپذیری شناسایی شده است. دو شاخص تنوع درختی و خشکدار نیز دارای اثرپذیری زیاد نسبت به دیگر شاخصهای بررسیشده است. همچنین شاخصهای تنوع درختی و شرایط تاج نیز با بیشترین اثرگذاری شناسایی شدهاند .براساس نتایج رتبهبندی معیارها در ANP، معیار تنوع درختی در مقایسه با دیگر معیارها تأثیر مهمتری بر سلامت جنگل دارد. افزونبر این، نهال سالم، خشکیدگی تاج و خشکدار سرپا از مهمترین زیرمعیارها در مقایسه با دیگر زیرمعیارها در منطقۀ پژوهش هستند.
<strong>نتیجهگیری: </strong>این نتایج میتواند اثر مهمی در افزایش آگاهی دربارۀ عوامل مؤثر بر وضعیت سلامت جنگلها و علل جنگلهای ناسالم داشته باشد و نیز به سیاستگذاران کمک کند تا شناسایی اقدامات مناسب برای حفظ و بهبود سلامت جنگل و در نتیجه افزایش پایداری بومسازگانهای جنگلی را امکانپذیر کنند.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_179215_17875cc26b339404c629e0e9d02c6841.pdfانجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Comparison of the abundance and diversity of soil invertebrates between managed and unmanaged compartments in the Haftkhal forests of Mazandaranمقایسۀ فراوانی و تنوع بیمهرگان خاکزی قطعۀ مدیریتشده با قطعۀ مدیریتنشده در جنگلهای هفتخال مازندران48149517921410.22034/ijf.2023.364122.1895FAشیرزادمحمدنژادکیاسریاستادیار پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران.خسروثاقب طالبیاستاد پژوهش، مؤسسۀ تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.رامینرحمانیدانشیار، دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.Journal Article20221011<strong>Introduction:</strong> The relationship between soil invertebrates and silvicultural practices in the oriental beech forests (<em>Fagus orientalis</em> Lipsky), a widespread forest tree in the Hyrcanian region, is not fully understood. The diversity of soil invertebrates is a crucial variable in the ecological evaluation of managed forests. Therefore, this study aims to assess the impacts of silvicultural practices on soil invertebrates, which is essential for sustainable forest management. The soil invertebrates studied included Earthworms, Winged insects, Aranea, Pseudoscorpions, Collembola, Protura, Diplura, Diplopoda, Chilopoda, Symphyla, Pauropoda, and Isopoda. The objective was to compare the abundance and diversity of soil invertebrates between two managed (No. 8) and unmanaged (No. 36) compartments in the Haftkhal forests of Neka city, Mazandaran province.
<strong>Materials and Methods:</strong> Soil sampling was conducted in 131 ha of the studied forests using a regular random method with grid dimensions of 150 × 200 m. A cylindrical device with a cross-sectional area of 81 cm² and a depth of 10 cm was used. Twenty and thirty sampling plots were obtained in managed (No. 8) and unmanaged (No. 36) compartments, respectively. The average abundance and the average number of soil invertebrate groups per square meter were determined. Additionally, Shannon-Wiener and Simpson Indices were used to calculate soil invertebrates’ diversity, while Margalef and Sheldon indices were used to determine species richness and evenness, respectively.
<strong>Findings:</strong>The results showed that the averages of total abundance and the number of soil invertebrate groups per square meter in the managed forest (117278.70 and 7.31) had a slight decrease compared to the unmanaged forest (120167.77 and 7.62). Also, the diversity averages based on Shannon-Wiener and Simpson indices, along with the Margalef richness of soil invertebrates in the managed forest (1.890, 0.834, and 1.770), had a slight decrease compared to the unmanaged forest (1.928, 0.840, and 1.862). On the other hand, the average Sheldon evenness of soil invertebrates in the managed forest (0.935) had a slight increase compared to the unmanaged forest (0.924). Overall, road construction and exploitation operations during the two periods of the forestry plan implementation created scattered changes in the managed compartment, leading to a slight decrease in the abundance, richness, and diversity of soil invertebrates. However, the values of all the investigated variables between managed and unmanaged forests were not statistically significant (p=0.05).
<strong>Conclusion:</strong> This research demonstrated that forest management, utilizing the forestry method of uneven-aged mixed forest and the silviculture system of single-selection, has not significantly reduced the abundance and diversity indices of soil invertebrates in the managed forest compared to the unmanaged forest.مقدمه: رابطۀ بین بیمهرگان خاکزی با شیوههای مختلف جنگلشناسی در سطح جنگلهای مدیریتشدۀ راش شرقی (<em>Fagus orientalis</em> Lipsky) که نوعی درخت جنگلی با پوشش گسترده در منطقۀ هیرکانی است، بهطور کامل درک نشده است. تنوع بیمهرگان خاکزی از مهمترین متغیرها در ارزیابی اکولوژیکی جنگلهای مدیریتشده است. از اینرو، ارزیابی تأثیر شیوههای جنگلشناسی بر بیمهرگان خاکزی با توجه به مدیریت پایدار جنگل ضروری است. بیمهرگان خاکزی تحت بررسی شامل کرمهای خاکی، حشرات بالدار، عنکبوتها، شبهعقربها، کنهها، پادمان، پروتوزوئرها، دیپلوراها، هزارپایان، صدپایان، سیمفیلاها، خرخاکیها، پروپوداها و پادرازان بودند. این تحقیق با هدف مقایسۀ فراوانی و تنوع بیمهرگان خاکزی بین دو قطعۀ مدیریتشده (شماره 8) و مدیریتنشده (شماره 36) در جنگلهای هفتخال شهرستان نکا، استان مازندران انجام شد.
مواد و روشها: نمونهبرداری خاک در 131 هکتار از جنگلهای تحت بررسی به روش منظم تصادفی با ابعاد شبکۀ 150 × 200 متر و با استفاده از دستگاه استوانهای به سطح مقطع 81 سانتیمتر مربع و عمق 10 سانتیمتر انجام گرفت. در این عملیات 20 و 30 قطعه نمونۀ خاک بهترتیب از قطعات مدیریتشده (قطعۀ 8) و مدیریتنشده (قطعۀ 36) بهدست آمد. میانگینهای فراوانی و تعداد گروههای بیمهرگان خاکزی در هر متر مربع تعیین شد. میانگینهای تنوع بیمهرگان خاکزی با استفاده از شاخصهای شانون- وینر و سیمپسون و میانگینهای غنا و یکنواختی بهترتیب با شاخصهای مارگالف و شلدون محاسبه شد.
یافتهها: نتایج این تحقیق نشان داد که میانگینهای فراوانی و تعداد گروههای بیمهرگان خاکزی در هر مترمربع از جنگل مدیریتشده (70/11728 و 31/7) نسبت به جنگل مدیریتنشده (77/12016 و 62/7) کاهش اندکی داشته است. همچنین میانگینهای تنوع شانون- وینر، سیمپسون و غنای مارگالف بیمهرگان خاکزی در جنگل مدیریتشده (890/1، 834/0 و 770/1) نسبت به جنگل مدیریتنشده (928/1، 840/0 و 862/1) کاهش اندکی داشت. از سوی دیگر میانگین یکنواختی شلدون در جنگل مدیریتشده (935/0) نسبت به جنگل مدیریتنشده (924/0) افزایش اندکی را نشان داد. در مجموع عملیات جادهسازی و بهرهبرداری در طول دو دوره اجرای طرح جنگلداری، تغییرات پراکندهای را در قطعۀ مدیریتشده به وجود آورد و از اینرو کاهش اندک فراوانی، غنا و تنوع بیمهرگان خاکزی را موجب شد. البته مقادیر همۀ متغیرهای تحت بررسی بین دو جنگل مدیریتشده و مدیریتنشده به لحاظ آماری معنیدار نشد (سطح احتمال 05/0).
نتیجهگیری: این تحقیق نشان داد که مدیریت جنگل با روش جنگلداری ناهمسال آمیخته و به شیوۀ جنگلشناسی تکگزینی، کاهشی معنیدار در فراوانی و شاخصهای تنوع بیمهرگان خاکزی جنگل مدیریتشده نسبت به جنگل مدیریتنشده فراهم نیاورده است.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_179214_50c1ae8a915c98287d74a5008be749fb.pdfانجمن علمی جنگلبانی ایرانمجله جنگل ایران2008-611315420250219Infection of juniper trees (Juniperus excelsa M. Bieb.) to juniper dwarf mistletoe (Arceuthobium oxycedri (D.C.) M. Bieb.) in forests of Miankouh Tash protected area, Shahroudابتلای درختان ارس (.Juniperus excelsa M. Bieb) به ارسواش (.Arceuthobium oxycedri (D.C.) M. Bieb) در جنگلهای منطقۀ حفاظتشدۀ میانکوه تاش شاهرود49751417921310.22034/ijf.2023.363540.1894FAداودکرتولی نژاداستادیار، گروه جنگلداری، دانشکدۀ کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران.0000-0001-8556-2747هومنروانبخشاستادیار، مؤسسۀ تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.0000-0003-0990-0112ذبیحاللهفدائیدانشآموختۀ کارشناسی ارشد رشتۀ علوم زیستی جنگل، دانشکدۀ کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران.علیرضامشکیدانشآموختۀ کارشناسی ارشد رشتۀ علوم زیستی جنگل، دانشکدۀ کویرشناسی، دانشگاه سمنان، ایران.0000-0001-5515-7505الههنیکوئیدانشجوی دکتری علوم زیستی جنگل، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20221009<strong>Introduction and Objective</strong>: Juniper stands, renowned for their ecological role, are facing a recent threat from the proliferation of a parasitic plant known as the juniper dwarf mistletoe, scientifically named <em>Arceuthobium oxycedri</em>. The primary objective of this study is to assess the extent of this disease among juniper trees in the Miankoh Tash region.<br /><strong>Materials and Methods</strong>: A 250×250-meter grid was systematically established, comprising 65 square-shaped sample plots, each measuring 20×20 meters. Within each sample plot, various quantitative characteristics of juniper trees, such as tree height, crown diameter, collar diameter, canopy coverage percentage, and the presence of branch dieback, were meticulously measured. Furthermore, habitat factors, including elevation, slope, geographical direction, soil erosion status beneath the juniper crown (classified into four categories), and tree root exposure (classified into three categories), were meticulously documented. The collected data underwent analysis utilizing both univariate and discriminant analysis techniques.<br /><strong>Results</strong>: Our results suggest that the gender of the host individuals, slope percentage, and geographical direction had no significant impact on the severity of infection. However, infected host trees displayed higher average values in tree height (5 meters), crown diameter (3.7 meters), collar diameter (54.7 cm), and crown area (12.8 square meters) compared to healthy junipers (3.1 m, 2.1 m, 24.1 cm, and 4.1 m², respectively). Moreover, the frequency of branch dieback, a common symptom of dwarf mistletoe invasion, was notably higher in infected trees. Discriminant analysis identified several key indicators of juniper dwarf mistletoe severity, including the severity of erosion under the canopy, root exposure, collar diameter of trees, collar diameter of trees per hectare, crown diameter, and tree height.<br /><strong>Conclusion</strong>: The study concludes that larger, and thus older, trees are more susceptible to juniper dwarf mistletoe infection. Additionally, juniper trees with increased root exposure and soil erosion on their canopy surface, indicative of livestock overgrazing, exhibit a heightened susceptibility to parasitic plant invasion. This underscores the compounding effects of livestock grazing pressure on host trees. Therefore, prioritizing non-destructive methods to control juniper dwarf mistletoe, particularly in areas with old and large juniper trees, is recommended.مقدمه: شیوع گیاه انگلی ارسواش یا <em>Arceuthobium oxycedri</em> از مهمترین آسیبهایی است که تودههای ارزشمند ارس در سالهای اخیر با آن روبهرو بودهاند. تحقیق پیش رو، با هدف بررسی شدت ابتلای درختان ارس جنگلهای ارس منطقۀ میانکوه تاش انجام گرفت.<br />مواد و روشها: برای نمونهبرداری، شبکهای با ابعاد 250×250 متر بهصورت تصادفی- سیستماتیک با 65 قطعه نمونۀ مربعشکل به ابعاد 20×20 متر پیاده شد. در هر قطعه نمونه، مشخصههای کمّی هر درخت مانند ارتفاع درخت (m)، قطر کوچک و بزرگ تاج (m)، قطر یقه (cm)، درصد تاجپوشش (%) حضور و نبود شاخههای خشکیده در درختان میزبان و همچنین برخی فاکتورهای رویشگاهی از جمله ارتفاع از سطح دریا (m)، شیب (%)، جهت جغرافیایی، وضعیت فرسایش خاک در سطح زیر تاج درخت (دستهبندی در چهار طبقه) و مقدار بیرونزدگی ریشههای درخت (دستهبندی در سه طبقه) اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آنالیز تکمتغیره و آنالیز تشخیص بررسی شد.<br /> یافتهها: نتایج نشان داد که جنسیت پایه، درصد شیب و جهت دامنه اثری بر شدت ابتلا به ارسواش نداشتند؛ اما درختان آلوده دارای میانگین ارتفاع (5 متر)، قطر تاج (7/3 متر)، قطر یقه (7/54 سانتیمتر)، مساحت تاج (8/12 متر مربع) بیشتری در مقایسه با درختان بدون آلودگی به ارسواش بودند (بهترتیب 1/3 متر، 1/2 متر، 1/24 سانتیمتر، 1/4 متر مربع). فراوانی خشکیدگی سرشاخهها نیز بهطور معنیداری در درختان مبتلا بسیار بیشتر از درختان سالم بود که نشان میدهد تحت تأثیر هجوم ارسواش ایجاد شده است. براساس نتایج آنالیز تشخیص نیز شدت فرسایش در زیر تاجپوشش، بیرونزدگی ریشه، قطر یقه، سطح مقطع درختان در هکتار، قطر تاج و ارتفاع درختان ارس مهمترین عواملی هستند که در توصیف شدت ابتلا به ارسواش اثرگذارند.<br />نتیجهگیری: نتایج این تحقیق نشان داد که درختان بزرگتر و بهعبارتی مسنتر، بیشتر در معرض ابتلا به گیاه انگلی ارسواش قرار دارند. درختان ارسی که مقادیر بیشتری از بیرونزدگی ریشهها و فرسایش خاک در سطح زیرین تاجپوشش خود دارند (دو فاکتور بیانگر چرای دام)، شدت تهاجم بیشتری از این گیاه انگلی را نیز نشان میدهند و این موضوع اثر مضاعف تنش چرای دام بر درختان مبتلا را تأیید میکند. بنابراین ارائۀ روشهای غیرمخرب کنترل ارسواش با رویکرد حفاظت بیشتر از کانونهای با درختان مسن و بزرگ ارس، باید در اولویت قرار گیرد.https://www.ijf-isaforestry.ir/article_179213_b7989f378ff774d134f41125b0112784.pdf