انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Effect of forest roads on variability of soil fertility parameters (case study: Kheyroud Forest, Nowshahr) اثر جاده‌های جنگلی بر تغییرپذیری مشخصه‌های حاصلخیزی خاک (پژوهش موردی: جنگل خیرود، نوشهر) 445 456 57282 FA آزاده دلجویی دانشجوی دکتری مهندسی جنگل، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0003-3453-8530 احسان عبدی دانشیار گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج 0000-0002-3382-7683 باریس مجنونیان استاد گروه جنگلداری و اقتصاد جنگل، دانشکدة منابع طبیعی دانشگاه تهران، کرج Journal Article 2015 10 18 This study aimed to investigate effect of forest roads on amount of soil elements: nitrogen, phosphorus, potassium and pH in the Caspian Forest of Iran. For this purpose, main and secondary forest roads were chosen in second district in Kheyroud forest. 16 transects (8 transects in the main roads and 8 transects in the secondary roads) was established with 100 meters length from roadside into the forest interior. Four plots established at 0, 5, 60 and 100 m distances. The amount of nitrogen, according to the Tukey test, in the main roads and cut slope, was significant in the 60 and 100 m distances and their values were more than 0 distance. However in the edge of secondary roads, there was a significant difference, in both cut and fill slope and its value is less than other distances. Phosphorus only in roadside and on the down slope of the main road was significantly more than 100 m and there was no significant difference for potassium at different distances of the main and the secondary roads, cut and down slopes. pH, in 0 m distance had a significant difference and its value was more than other distances in the main and the secondary roads. The results showed that changes due to soil disturbance caused by road construction affect chemical elements of soil and pH, so that is necessary to reduce degree of destruction and disturbance in road construction as much as possible, with respect to technical principle and following the nature. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر جاده‌‌‌های جنگلی بر مقادیر مشخصه‌های نیتروژن، فسفر، پتاسیم و pH خاک در جنگل‌های بخش نم‌‌خانه از جنگل خیرود نوشهر در شمال کشور صورت گرفته‌‌‌است. 16 خط‌نمونه (هشت خط‌نمونه در جاده اصلی و هشت خط نمونه در جاده فرعی) هر یک به‌طول 100 متر از حاشیه جاده تا داخل جنگل و چهار قطعه نمونه در فواصل صفر (حاشیه جاده)، پنج، 60 و 100 متری از جاده‌‌‌های جنگلی خاکی اصلی و فرعی مستقر شد. بر اساس نتایج آزمون توکی، در جاده اصلی و دامنه خاکبرداری، مقدار نیتروژن در فواصل 60 و 100 متری به‌صورت معنی‌داری از حاشیه جاده بیشتر است، در حالی که در جاده فرعی، هر دو دامنه خاکبرداری و خاکریزی، نیتروژن در حاشیه جاده، به‌‌طور معنی-داری کمتر از دیگر فواصل است. فسفر فقط در جاده اصلی و دامنه خاکریزی و در حاشیه جاده به طور معنی‌داری بیش‌تر از فاصله 100 متری در داخل جنگل بود و در مورد پتاسیم، بین فواصل مختلف در جاده‌های اصلی و فرعی و در دامنه‌های خاکریزی و خاکبرداری، اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد. غالباً pH در حاشیه جاده به طور معنی‌داری بیشتر از فواصل دیگر در جاده‌های اصلی و فرعی بود. نتایج این پژوهش نشان‌‌‌داد که تغییرات ناشی از بهم‌خوردگی خاک بر اثر جاده‌سازی، تاثیرات زیادی بر مشخصه‌های حاصلخیزی خاک دارد، به همین جهت لازم است در هنگام احداث جاده‌های جنگلی، با رعایت هرچه بیشتر اصول فنی و پیروی از طبیعت، از شدت تخریب و بهم خوردگی‌ها تا حد ممکن کاست.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57282_25af179b726d08fe4097cafacbae9a2e.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Heavy metal accumulation in needles of Pinus eldarica and leaves anatomical responses to the urban pollution تجمع فلزات سنگین در سوزن‌های کاج تهران و پاسخ ساختمان برگ به آلودگی شهری 457 466 57327 FA اسماعیل خسروپور دانشجوی دکتری جنگلداری دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران پدرام عطارد دانشگاه تهران انوشیروان شیروانی دانشگاه تهران 0000-0001-9953-3779 ویلما بایرام زاده دانشگاه ازاد 0000-0001-8562-4864 مظاهر معین الدینی دانشگاه تهران Journal Article 2016 02 28 Atmospheric heavy metals pollutions affect needles anatomical properties of coniferous trees. The present study investigated the accumulation of cadmium (Cd), lead (Pb), zinc (Zn), copper (Cu), nickel (Ni), and chromium (Cr) on needles of Pinus eldarica and leaves anatomical responses to urban pollutions in downtown of Tehran Mega city (Keshavarz Boulevard, henceforth KB) as the highest polluted area and in the Chitgar Forest Park (hereafter CFP), west of Tehran, as the lowest. To achieve this, needles were collected in 2015, summer season and structural characteristics needles, i.e., leaf surface, stomatal density, width and length of stomata, as well as epidermis and cuticle thickness, were measured. The results exhibited that the concentrations of Cd, Pb, Cr, and Cu in KB were 0.51, 8.41, 0.51 and 4.2 µg/g, respectively, which were more than those in the CFP (0.05, 2.18, 0.1 and 3.8 µg/g, respectively). No significant difference, however, was detected between KB and CFP in terms of Zn and Ni concentrations. Leaf area in KB (0.132 cm2) was less than that in CFP (0.137 cm2). Stomatal density and length in KB were 92 per mm2 and 20.9 µm, respectively, against those of CFP (112 per mm2 and 24.13 µm). Upper and lower epidermises in KB (5.3, 5.4 µm, respectively) was significantly thinner than those in CFP (6.2, 6.1 µm). The observed changes in anatomical properties are physiological and structural strategies of P. eldarica leaves against stress tolerance induced by urban pollutions. P. eldarica is anatomically sensitive to the pollutants concentrations measured in this study and needle leaves structural characteristics change to adapt to the pollution stress. آلودگی محیطی با فلزات سنگین روی تغییر ویژگیهای ساختمانی سوزنهای درختان سوزنی برگ تأثیر دارد. پژوهش حاضر بهمنظور اندازهگیری تجمع کادمیوم، سرب، روی، مس، نیکل و کروم در سوزنهای درختان کاج تهران (Pinus eldarica) و پاسخ آناتومیکی برگهای سوزنی این گونه به آلودگی موجود در شهر تهران (بلوار کشاورز) و مقایسۀ آن با منطقة شاهد (پارک جنگلی چیتگر) انجام گرفت. سوزنها در اواخر تابستان 1394 برای ارزیابی و اندازه‌گیری میزان فلزات سنگین مذکور و بررسی ویژگیهای ساختمانی برگ (سطح برگ، تراکم، طول و عرض روزنه، ضخامت لایههای کوتیکولی و اپیدرمی) جمعآوری شدند. نتایج نشان داد که کادمیوم، سرب، کروم و مس در مناطق آلودۀ شهری بهترتیب با غلظتهای 51/0، 41/8، 51/0 و 2/4 میکروگرم در گرم، بیشتر از پارک جنگلی چیتگر با غلظتهای 05/0، 18/2، 1/0 و 8/3 میکروگرم در گرم بود، ولی روی و نیکل تفاوت معنیداری را بین دو منطقة شهری و پارک جنگلی چیتگر نشان ندادند (5/0(P<. سطح برگ در منطقة شهری (132/0 سانتیمترمربع) کمتر از پارک جنگلی چیتگر (137/0 سانتیمتر مربع) اندازهگیری شد. تراکم و طول روزنه در منطقۀ شهری (به ترتیب 92 روزنه در میلیمتر مربع و 9/20 میکرومتر) کمتر از پارک جنگلی چیتگر (به ترتیب 112 روزنه در میلیمتر مربع و 13/24 میکرومتر) بهدست آمد. اپیدرمهای بالایی و پایینی در منطقة شهری (3/5 و 4/5 میکرومتر) بهطور معنیداری نازکتر از پارک جنگلی چیتگر (2/6 و1/6 میکرومتر) اندازهگیری شدند. تغییرات مشاهدهشده راهبردهای فیزیولوژیکی و ساختمانی برگ کاج تهران برای مقابله با آلودگی محیط شهری در تهران است. کاج تهران از نظر آناتومیکی نسبت به این مقدار آلاینده حساس است و برای سازگاری با شرایط موجود ویژگیهای ساختمانی برگ خود را به‌منظور تعدیل تنش ناشی از آلودگی محیط شهری تغییر میدهد.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57327_2380f018e9303c1661c1e565001d2a06.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 The effect of Oil Sludge Contamination on Seed Germination Response and Initial Growth of Several Broadleaf Saplings تأثیر خاک‌های آلوده به لجن نفتی بر جوانه‌زنی بذر و رشد اولیۀ دانهال‌های چند گونۀ پهن‌برگ 467 480 57288 FA ناصر نوروزی هارونی دانشجوی دکتری جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد ضیاالدین باده یان استادیار گروه جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل دانشکدة کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد 0000-0002-2368-6354 مهرداد زرافشار استادیار بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی فارس، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز Journal Article 2017 06 26 Nowadays, increasing consumption of oil and other fossil fuels in Iran, as well as growing development in the extraction, exploitation, and refining of these fossil resources, has increased the sensitivity of the environment and human societies. In this research, the germination performance of black locust, Judas tree, ash, Chinaberry and tree of heaven seeds was studied in a completely randomized block design with three replicates (each replicate with three pots). Seed germination counting began with the average time of elevated emergence on the soil in the pots. This counting was continued until the end of germination and the initial growing characteristics were measured. The result indicated that most of the measured germination indicators of studied saplings were decreased with increasing contamination levels. Soil treatment with 400 g/kg of oil sludge as the highest contamination level not only did not decrease the speed and average germination time in asparagus seed, but also the average percentage of germination (21%) and seed vigor index (33.91% percent) were decreased less than other species. Growth response results of the studied species showed that the growth performance of ash species was not decreased compared to other species in the conditions of oil sludge contamination, while in some of the studied species, decreased growth up to 76% was observed and recorded under the intense contamination. امروزه مصرف روزافزون منابع نفتی و سوخت‌های فسیلی در ایران و همچنین توسعة استخراج، بهره‌برداری و پالایش این منابع سبب افزایش حساسیت به محیط زیست و جوامع انسانی شده است. در این تحقیق عملکرد جوانه‌زنی بذرهای اقاقیا، ارغوان، زبان‌گنجشک، زیتون تلخ و آیلان‌توس در قالب یک طرح بلوک کاملاً تصادفی با سه تکرار (هر تکرار سه گلدان) بررسی شد. شمارش جوانه‌زنی بذرها با توجه به میانگین زمان ظهور اندام هوایی روی خاک در گلدان‌ها شروع شد و این شمارش تا انتهای جوانه‌زنی انجام گرفت و خصوصیات رویشی اولیه اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد که با افزایش آلودگی، بیشتر شاخص‌های اندازه‌گیری‌شدة جوانه‌زنی بذر و دانهال گونه‌های بررسی‌شده کاهش یافت. تیمار خاک آلوده به 400 گرم در کیلوگرم لجن نفتی به‌عنوان بالاترین سطح آلودگی نه‌تنها سبب کاهش سرعت و میانگین مدت زمان جوانه‌زنی در بذور زبان‌گنجشک نشد، بلکه میانگین درصد جوانه‌زنی (21 درصد) و شاخص بنیۀ بذر (91/33 درصد) نسبت به دیگر گونه‌ها کمتر کاهش یافت. نتایج بررسی پاسخ رشد گونه‌های بررسی‌شده نیز نشان داد که عملکرد رشد در گونۀ زبان‌گنجشک به اندازۀ گونه‌های دیگر در شرایط آلودگی لجن نفتی کاهش نیافت، درحالی که در برخی از گونه‌های یررسی‌شده تا 76 درصد در صفات رشد آنها تحت آلودگی شدید کاهش مشاهده و ثبت شد.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57288_06a4829fc00c7b72ec83007010e0fb08.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Comparison of the size structure of prevalent silvopastoral management in northern Zagros forests مقایسۀ مدیریت‌های غالب جنگل – چرایی از نظر ساختار اندازه‌ای در جنگل‌های زاگرس شمالی 481 498 57284 FA سید امین حسینی کارشناس ارشد جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج احمد ولی پور استادیار، گروه جنگلداری و مرکز پژوهش و توسعۀ جنگلداری زاگرس شمالی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج زاهد شاکری استادیار، گروه جنگلداری و مرکز پژوهش و توسعۀ جنگلداری زاگرس شمالی، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه کردستان، سنندج Journal Article 2017 06 19 Traditional forest management in Zagros forests is rooted in traditional ecological knowledge for livelihood needs. In this study, three prevalent models of silvopastoral management including young coppices (YC), old-age coppices (OC) and transitional structure (TS) as well as a preserved stand (PS) were compared. Trees were measured in the variable-area sample plots and stand structure of each management model was evaluated using structural diversity indices including Margalef, Berger-Parker, Shannon diversity, Simpson, and Shannon evenness. Results showed that average diameter and height of trees in OC and PS were significantly greater than both younger stands. The YC was characterized by maximum stand density, lowest basal area, an acceptable rate of regeneration, and negative exponential diameter distribution with a considerably limited size span. Positively skewed bell-shaped diameter distribution was observed in OC and TS which conversely to the YC have significantly wider size span and lower regeneration rates. Based on the indices, the maximum and minimum size diversity were observed in PS and TS, respectively while OC had the most diverse structure among the harvested stands. Due to weaknesses like limited diameter range, abundance of young individuals and low stocking level, YC structural diversity was lower than OC. Despite the lack of adequate regeneration and young stems, structural diversity of OC model was interesting. Finally, stocking in the YC stands as well as improvement of regeneration in the OC stands were suggested in order to regulate the forest structure. جنگلداری سنتی در جنگل‌های زاگرس به شکل‌های مختلف و با ریشه در دانش بوم‌شناسی سنتی مردم محلی برای تأمین نیازهای معیشتی انجام می‌گیرد. در این مطالعه سه الگوی جنگل-چرایی شاخه‌زاد جوان، شاخه‌زاد کهنسال و الگوی بینابینی به‌علاوه یک تودۀ حفاظت‌شده با هم مقایسه شد. مشخصه‌های درختان در قطعه نمونه‌های با مساحت‌های مختلف اندازه‌گیری و ساختار توده‌های هر الگو با استفاده از شاخص‌های تنوع ساختاری مارگالف، برگرپارکر، تنوع شانون، سیمپسون و یکنواختی شانون ارزیابی شد. نتایج نشان داد که میانگین قطر و ارتفاع تودۀ کهنسال و حفاظت‌شده به‌طور معنی‌داری بیشتر از دو تودۀ دیگر بود. بیشترین تراکم توده، کمترین مقدار رویۀ زمینی، زادآوری قابل قبول و توزیع قطری نمایی وارون با دامنۀ پراکنش قطری محدود، از ویژگی‌های شاخه‌زاد جوان بود. در الگوی کهنسال و میانسال پراکنش قطری به‌صورت زنگوله‌ای با چولگی مثبت، اما با دامنۀ پراکنش به‌نسبت زیاد و ضعف زادآوری مشاهده شد. بر پایۀ شاخص‌ها، بیشترین تنوع اندازه‌ای در تودۀ حفاظت‌شده آرامگاه و کمترین آن در الگوی بینابینی وجود دارد و در میان توده‌های بهره‌برداری‌شده نیز الگوی کهنسال بهترین وضعیت را داشت. الگوی شاخه‌زاد جوان با توجه به ضعف‌هایی مانند محدودیت دامنۀ پراکنش قطری، اتکای زیاد به پایه‌های جوان و موجودی کم، تنوع ساختاری ضعیف‌تری نسبت به الگوی کهنسال دارد. در ساختار تودۀ کهنسال، با وجود ضعف‌هایی مانند نبود زادآوری کافی و کمبود درختان جوان، نقاط قوتی وجود دارد که باید بیشتر مورد توجه قرار گیرد. اندوخته‌گیری و افزایش موجودی در جست‌گروه‌های جوان و کمک به استقرار زادآوری در الگوی کهنسال مهم‌ترین اقدام‌های اجرایی پیشنهادی هستند.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57284_3286a08ceb896274bdd014e32fbd99fd.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Investigation of Oak decline in diameter classes in Sarab-Kazan forests of Ilam بررسی وضعیت زوال درختان بلوط ایرانی در کلاسه‌های قطری در جنگل‌های سراب کارزان ایلام 499 510 57289 FA اصغر فلاح دانشیار گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری 0000-0002-3300-3975 مازیار حیدری بخش تحقیقات منابع طبیعی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کردستان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، سنندج، ایران Journal Article 2017 05 09 In recent years, a large area of Ilam forests has been affected by oak decline. The purpose of this study was to investigate the oak decline for two inventory periods in Sarab-Kazan forests, west of Sarableh city, Ilam province. The first inventory was done in 2012. Systematic-random sampling with 200×150 meter grid was done in 0.1 ha rectangular sample plots measuring 40 × 25 m (1000 m2) and 80 sample plots were established in 120 hectares. In each sample plot, tree species, DBH, tree health were measured. For this purpose, declining trees were classified into 1: very high (more than 75%), 2: high (50%-75%), 3: medium (25%-50%), 4: low (less than 25%), and 5: healthy. In 2014, the second inventory was carried out in the same sample plots. Mann-Whitney test was used to compare the tree decline in two inventories. The results indicated that tree decline in the very high declining class raised from 3.5% (2012) to 11.2% (2014). There was a significant difference between the first and second inventories according to Mann-Whitney test (P≤0.05). Moreover, the highest decline was observed in class 10 and 15 cm. In contrast, the lowest decline was recorded in 40 and 50 cm. Our findings showed that DBH has a relationship with oak decline. Hence, in order to manage the forest stands with oak decline in Ilam province, it is recommended trees with 7-20 cm DBH were further considered. در سال‌های اخیر سطح وسیعی از جنگل‌های ایلام به پدیدۀ خشکیدگی بلوط مبتلا شده است. هدف از این تحقیق بررسی وضعیت خشکیدگی درختان بلوط در دو دورۀ آماربرداری در جنگل‌های سامان عرفی سراب کارزان (در غرب شهرستان سرابله) در استان ایلام بود. آماربرداری دورۀ اول در سال 1391 انجام گرفت. آماربرداری به روش سیستماتیک- تصادفی با ابعاد شبکۀ آماربرداری 200×150 متر در قطعات نمونۀ 10 آر مستطیل‌شکل با ابعاد 40×25 متر (1000 متر مربع) صورت گرفت و در 120 هکتار 80 قطعه‌نمونه برداشت شد. در هر قطعه‌نمونه قطر برابرسینه و وضعیت خشکیدگی درختان بلوط در پنج کلاسه بررسی شد. خشکیدگی درختان به پنج کلاسه شامل کلاسۀ 1: خشکیدگی خیلی شدید (بیشتر از 75 درصد)؛ کلاسۀ 2: خشکیدگی شدید (بین 50 تا 75 درصد)، کلاسۀ 3: خشکیدگی متوسط (بین 25 تا 50 درصد)؛ کلاسۀ 4: خشکیدگی کم (کمتر از 25 درصد خشکیدگی) و کلاسۀ 5: کاملاً سالم تقسیم شد. آماربرداری دوم در سال 1393 صورت گرفت و قطعات نمونۀ دورۀ اول مجدد آماربرداری شد. از آزمون من‌ویتنی برای مقایسۀ وضعیت خشکیدگی درختان در دو دورۀ آماربرداری استفاده شد. نتایج نشان داد که وضعیت خشکیدگی درختان از سال 1391 به 1393، افزایش یافته و درصد درختان با خشکیدگی شدید از 5/3 درصد (1391) به 2/11 درصد (1393) رسیده است. نتایج آزمون من‌ویتنی نشان داد که تغییرات وضعیت خشکیدگی درختان (کلاسه‌های خشکیدگی) در دو دورۀ آماربرداری (1391 و 1393) در سطح 99 درصد معنی‌دار است. بیشترین درصد خشکیدگی درختان در طبقه‌های قطری 10 و 15سانتی‌متر و بیشترین درصد درختان سالم در طبقه‌های قطری 40 و 50 سانتی‌متری مشاهده شد و مشخص شد که خشکیدگی درختان با قطر برابرسینۀ آنها در ارتباط است. برای مدیریت توده‌های جنگلی دارای پدیدۀ زوال بلوط در استان ایلام، پیشنهاد می‌شود عملیات پرورشی بیشتر در توده‌های با قطر برابرسینۀ 7 تا 20 سانتی‌متر متمرکز شود.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57289_8d77f1c5fd595f3c38ed6c137e674467.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Structure of genetic diversity in central Zagros populations of Persian oak (Quercus brantii Lindi.) using genomic ISSR markers بررسی ساختار تنوع ژنتیکی جمعیت‌های بلوط ایرانی (Lindi. Quercus brantii) در زاگرس میانی با استفاده از نشانگرهای بین ریزماهوارۀ ژنومی 511 525 57285 FA عبدالرضا شاماری دانشجوی دکتری اصلاح نباتات، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی ایلام، ایلام علی اشرف مهرابی دانشیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام عباس ملکی استادیار، گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی ایلام، ایلام علی رستمی استادیار، دانشکدۀ کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی ایلام، ایلام Journal Article 2017 05 22 Any restoration and improvement programs for Persian oak stands require assessment of the structure of genetic variation within and among the natural populations and realize the genetic distance patterns. Vulnerability against biotic and abiotic stresses is the consequence of the reduction in genetic diversity. Genetic variation is crucial for natural populations of organisms to evolve in response to changing environmental variables. Low level of diversity in the gene pool of plant spices may lead to increased risk of extinction in the face to abiotic and biotic environmental stresses. Genetic diversity of 180 Persian oak trees from central Zagros region including Kermanshah, Ilam and Lorestan provinces was investigated. Fifteen ISSR loci amplified and 157 alleles produced which 99.17 percent (156 alleles) were polymorph. Allele number per locus was in a range from 4 (UBC814) to 17 (ISSR16) with average 10.47; polymorphism information content was different from 0.052 (UBC895) to 0.425 (UBC807). Amplified fragments were in a range from 150bp to 1800bp. AMOVA shows 20 percent of variation among and 80 percent of variation within populations. The minimum genetic distance was manifested in Lorestan populations and the maximum distance was in Kermanshah. Results showed the higher levels of differentiation among Kermanshah and Lorestan genotypes. Heterogeny of evaluated loci in populations in Kermanshah was more than others in Lorestan and Ilam. Cluster analysis led to groping of genotypes in five distinct clusters. Amplification and suitable polymorphism of ISSR markers in Persian oak and also a high level of molecular variance between populations are promising for the capacity of this molecular marker system to detect the informative alleles for phenotypic traits. تدوین برنامههای توسعه و احیای رویشگاههای بلوط ایرانی مستلزم بررسی ساختار تنوع ژنتیکی موجود در درون و بین جمعیتهای این گونه و اطلاع از میزان قرابت و فاصلۀ ژنتیکی آنهاست. همچنین کاهش سطح تنوع به آسیبپذیری گونههای گیاهی در مواجهه با تنشهای زیستی و غیرزیستی منجر میشود. تنوع ژنتیکی 180 پایۀ بلوط ایرانی (18جمعیت) از جنگلهای منطقۀ زاگرس مرکزی شامل استانهای کرمانشاه، ایلام و لرستان با استفاده از 15 آغازگرISSR بررسی شد. در مجموع 157 الل تکثیر شد که از این تعداد 156 الل به‌عنوان الل چندشکل تشخیص داده شدند. تعداد اللهای تکثیرشده از 4 تا 17 با میانگین 47/10 متغیر بود. محتوای اطلاعات چندشکلی از 052/0 در آغازگر UBC895 تا 425/0 برای آغازگر UBC807 متفاوت بود. بیشترین تعداد کل اللهای تکثیرشده و تعداد اللهای چندشکل مربوط به آغازگر ISSR16 با 17 الل بود. آغازگر UBC814 نیز با چهار الل کمترین الل تولیدشده را در میان آغازگرهای مورد استفاده داشت. دامنۀ اندازۀ قطعات تولیدشده از 150 تا 1800 جفت باز بود. 20 درصد از تنوع آشکارشدۀ تنوع بین‌جمعیتی و 80 درصد از آن نیز تنوع درون‌جمعیتی بود که روشهای گروه‌بندی خوشهای و تجزیه به مختصات جمعیتها را بهخوبی از هم تفکیک کرد. کمترین فاصلۀ ژنتیکی درون جمعیتهای استان لرستان (59 درصد) و بیشترین میزان آن در استان کرمانشاه مشاهده شد. جمعیتهای موجود در استان کرمانشاه و لرستان نیز حداکثر فاصلۀ ژنتیکی را از همدیگر داشتند. تجزیۀ خوشهای، 18 جمعیت مورد بررسی را در سه گروه متمایز قرار داد که بیانگر تمایز بیشتر ژنوتیپهای موجود در استان لرستان و کرمانشاه است. تکثیر و چندشکلی مناسب نشانگرهای ISSR مورد استفاده در بلوط ایرانی و همچنین میزان بالا و معنیدار تنوع بین جمعیتها (20 درصد)، ظرفیت مطلوب این نشانگرها را در شناسایی اللهای آگاهیبخش مرتبط با صفات فنوتیپی نشان میدهد.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57285_a57d5dea510595e830f132870041510f.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Seasonal and periodic variability of stemflow, throughfall, and interception loss of Oriental beech stands in Shast-Kalate forest تغییرپذیری فصلی و دوره‌ای ساقاب، تاج‌بارش و اتلاف تاجی تودۀ راش شرقی در جنگل آموزشی پژوهشی شصت‌کلاته 527 540 57286 FA سمیه قربانی استادیار پژوهش، جهاد دانشگاهی، تهران رامین رحمانی دانشیار گروه جنگل‌شناسی و اکولوژی جنگل، دانشکدۀ علوم جنگل، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان Journal Article 2017 07 12 Variations in leaf phenology, precipitation characteristics, and meteorological conditions may cause the seasonal change in the quantity and quality of precipitation components (including stemflow, SF; throughfall, TF; and interception loss, I) of deciduous stands. This study was conducted in an Oriental beech stand located at Shast-Kalate forest, with semi-humid climate. In order to measure I, a total of 31 trees were randomly selected. Field measurements of gross precipitation (PG), SF, and TF were made over a period of one year from November 2005 to November 2006. Total PG was 827.1 mm. Mean proportion of I (I:PG) were obtained during spring (52.4%), summer (66.1%), autumn (58.2%), winter (53.5%), and the leafed (56.5%) and leafless (56.7%) periods. ANOVA revealed an significant difference of SF:PG, TF:PG, and, I:PG (p < 0.05) across different seasons. These proportions were statistically identical (p < 0.05) during the leafed and leafless periods. Because of seasonal variations, the proportion of the precipitation components has been altered across different seasons. Therefore, maximum of SF:PG and TF:PG were in spring and their minimum were in summer. Besides, the maximum and minimum of I:PG were in summer and spring, respectively. The minimum amount of water input to the forest floor was in summer and its maximum was in spring and winter. It was concluded that silvicultural practices are required to increase the water input to the forest floor during summer. تغییرات فنولوژی برگ، مشخصه‌های بارش و شرایط آب‌وهوا موجب تغییر فصلی در کمیت و کیفیت توزیع اجزای بارش (ساقاب، تاج‌بارش و اتلاف تاجی) در توده‌های پهن‌برگ خزان‌کننده می‌شوند. این پژوهش در تودۀ راش شرقی (Fagus orientalis Lipsky) واقع در جنگل شصت‌کلاته با اقلیم نیمه‌مرطوب اجرا شد. برای تعیین مقدار اتلاف تاجی، 31 درخت راش به‌طور تصادفی انتخاب شدند. بارش، ساقاب و تاج‌بارش به مدت یک سال، از 22 آبان 1384 تا 22 آبان 1385، اندازه‌گیری شدند. مقدار بارش 1/827 میلی‌متر بود. میانگین سهم اتلاف تاجی بهار 4/52 درصد، تابستان 1/66 درصد، پاییز 2/58 درصد، زمستان 5/53 درصد، دورۀ برگ‌دار 5/56 درصد و دورۀ بی‌برگی 7/56 درصد به‌دست آمدند. نتایج تجزیۀ واریانس نشان می‌دهد که بین سهم اجزای بارش در فصل‌های سال تفاوت وجود دارد، ولی سهم اجزای بارش در دوره‌های برگ‌دار و بی‌برگی مشابه بود‌ (05/0p <). تغییرات فصلی سبب تفاوت در سهم توزیع اجزای باران در فصل‌های سال شده است، به‌طوری‌که بیشینۀ سهم ساقاب و تاج‌بارش در بهار و کمینۀ آنها در تابستان حاصل شد. علاوه‌بر این، بیشینه و کمینۀ سهم اتلاف تاجی به‌ترتیب در تابستان و بهار به‌دست آمد. کمینۀ مقدار آب واردشده به کف جنگل در تابستان و بیشینۀ آن در بهار و زمستان بود. با توجه به نتایج این پژوهش، اجرای عملیات پرورشی برای افزایش ورودی آب به کف جنگل در فصل تابستان ضروری است.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57286_423d7c6043e489dbd8aa92246643b80f.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 The effect of Cutting texture type and hormonal treatment with combination rooting cofactors on rooting of yew (Taxus baccata L.) تأثیر نوع بافت قلمه و تیمار هورمونی در ترکیب با مواد کمک‌ریشه‌زا بر صفات ریشه‌زایی سرخدار (Taxus baccata L.) 541 553 57290 FA مهناز کریمی استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری حسین مرادی استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری Journal Article 2017 09 06 Taxus baccata L. is one of the native and valuable species of Hyrcanian forest which is used in large scale in landscaping. In order to investigate the type of tissue cuttings (softwood, semi-hardwood and hardwood) and indole butyric acid hormones (four levels 5000, 2500, 500.0 mg L-1) in combination with rooting-cofactors (hydrogen peroxide 3% and putrescine 1 MM), a factorial experiment was conducted in a completely randomized design with four replicates. After five months from the time of cuttings, rooting percentage, root number, length of the largest root, leaf number, total chlorophyll, total phenol and number of callus cuttings were investigated. According to the results, the effect of tissue type, hormonal treatments and their interaction on the studied traits was significant. Treatment with Indole Buteric Acid (IBA) at a concentration of 5000 mg L-1 + hydrogen peroxide 3% was the best treatment in increasing the rooting rate, number of roots, root length and leaflet production in semi-hardwood cuttings. The total phenol content in the hardened cuttings was less than that of soft cuttings. In the control (distilled water) treatment, cuttings produced calluses, but rooting did not take place. Among the rooting promoter materials, hydrogen peroxide was better than putrescine. The highest percentage of rooting and number of roots were related to semi-hardwood cuttings. Therefore, according to the results, the use of indole butyric acid in high concentrations and the use of hydrogen peroxide to facilitate the rooting of semi-hardwood cuttings of yew are recommended because of superiority to the control. سرخدار از گونههای بومی ارزشمند با کاربرد بسیار وسیع در فضای سبز است. بهمنظور بررسی تاثیر نوع بافت قلمه (چوب نرم، نیمهسخت و سخت) و میزان هورمون ایندول بوتیریک اسید (5000،2500،500،0 میلیگرم در لیتر) در ترکیب با مواد کمکریشهزا (پراکسید هیدروژن سه درصد و پوترسین یک میلیمولار)، آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار به‌اجرا درآمد. پس از پنج ماه از زمان قلمه‌گیری، درصد ریشهزایی، تعداد ریشه، طول بزرگ‌ترین ریشه، تعداد دسته‌های برگچهای، کلروفیل کل، فنل کل و تعداد قلمههای کالوس‌زده بررسی شد. براساس نتایج به‌دست‌آمده اثر نوع بافت، تیمار و برهمکنش آنها بر بیشتر صفات مورد ارزیابی معنیدار بود. ایندول بوتریک اسید (IBA) 5000 + پراکسید هیدروژن 3 درصد بهترین تیمار در افزایش درصد ریشهزایی، تعداد ریشه، طول ریشه و تولید دسته‌های برگچهای در قلمههای نیمهسخت بود و مقدار فنل کل در قلمههای نیمهسخت کمتر از قلمههای نرم بود. در تیمار شاهد، قلمهها کالوس تولید کردند، اما ریشهزایی صورت نگرفت. در بین مواد کمک‌ریشه‌زا، پراکسید هیدروژن در مقایسه با پوترسین بهتر عمل کرد. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده استفاده از IBA در غلظتهای زیاد بههمراه استفاده از پراکسید هیدروژن برای تسهیل در ریشهزایی قلمههای نیمهسخت سرخدار، بهدلیل برتری معنی‌دار نسبت به شاهد توصیه میشود.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57290_1d62764187647aa74570a3a0f8f93ed1.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Factors affecting the participation of local communities in rehabilitation of degraded Forestlands project in Rigan County, Kerman Province عوامل مؤثر بر مشارکت جوامع محلی در پروژۀ احیای اراضی جنگلی تخریب‌یافتۀ شهرستان ریگان، استان کرمان 555 570 57287 FA محدثه دریجانی دریجانی دانشجوی کارشناسی ارشد ترویج کشاورزی دانشکدۀ مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان محمد رضا محبوبی دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکدۀ مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان حسین بارانی دانشیار گروه مرتع‌داری دانشکدۀ محیط زیست، مرتع و آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان ، گرگان غلامحسین عبداله زاده دانشیار گروه ترویج و آموزش کشاورزی دانشکدۀ مدیریت کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان Journal Article 2016 08 09 Utilizing public participation in protecting and restoring the natural resources is considered as a milestone. So the emphasis on public participation in decision-making of natural resources conservation is the solution. The aim of this research was to determine the affecting factors on local communities’ participation in the rehabilitation of degraded forestlands project in Rigan County, Kerman Province. Using descriptive research and survey technique, 360 of the participants in the project were randomly selected. Data were collected through a questionnaire which its validity and reliability were confirmed by a pilot study. The correlation test showed that there is a significant and positive relationship between variables of education level, farm, and garden size and social norms, and a negative relationship between social capital, cultural capital and participation of local communities in the project. The regression analysis showed that 38 percent of participation variability was explained by the variables such as cultural capital, social capital, farm size, number of sheep and amount of monthly income. This study recommended more communication with the local community by experts and more attention to the participation of certain groups such as women in the project. استفاده از مشارکت مردمی در حفظ و احیای منابع طبیعی به‌عنوان یک نیاز و ضرورت مطرح است، به‌طوری‌که تأکید بر مشارکت مردم در تصمیمهای مرتبط با منابع‌‌طبیعی آسانترین راهکار حفظ این منابع ارزشمند است. پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل مؤثر بر مشارکت جوامع محلی در پروژۀ احیای اراضی جنگلی تخریبیافته در شهرستان ریگان استان کرمان انجام گرفت. بدین منظور با استفاده از روش تحقیق توصیفی و فن پیمایش، 360 نفر از مشارکت‌کنندگان در پروژه به‌صورت تصادفی انتخاب شدند. جمع‌آوری اطلاعات با استفاده از ابزار پرسشنامه صورت گرفت و روایی و پایایی آن با مطالعۀ راهنما تأیید شد. نتایج آزمون همبستگی نشان داد بین متغیرهای اندازۀ تحصیلات، اندازۀ اراضی زراعی و باغی و هنجارهای اجتماعی و مشارکت جوامع محلی در پروژه رابطۀ معنیدار مثبت و بین متغیرهای سرمایۀ اجتماعی و سرمایۀ فرهنگی و مشارکت جوامع محلی در پروژه رابطۀ معنیدار منفی وجود دارد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد، 38 درصد تغییرات مشارکت از طریق متغیرهای سرمایۀ فرهنگی، سرمایۀ اجتماعی، اندازۀ اراضی زراعی، تعداد گوسفند و اندازۀ درآمد ماهانه تبیین‌پذیر است. ارتباط بیشتر کارشناسان با جامعۀ محلی و توجه بیشتر به مشارکت گروههای خاص از جمله زنان و افراد غیربومی در پروژه از جمله پیشنهادهای این پژوهش بوده است.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57287_2472781efeb8ca2e90963107d08eb886.pdf

انجمن علمی جنگلبانی ایران مجله جنگل ایران 2008-6113 9 4 2018 01 21 Investigation on the potential of regression kriging for mapping oriental beech forest site productivity in research forest of Tarbiat Modares University کارایی روش رگرسیون‌کریجینگ در تهیۀ نقشۀ توان تولید رویشگاه راش در جنگل پژوهشی دانشگاه تربیت مدرس 571 585 57291 FA زهرا احدی دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور سید جلیل علوی استادیار گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور سید محسن حسینی استاد گروه جنگلداری، دانشکدۀ منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور Journal Article 2017 07 03 Forest resources mapping is a prerequisite for sustainable forest management. Site productivity is a key indicator of forest ecosystem services like wood production, carbon sequestration, etc. Due to the extent of Hyrcanian forests and mountainous areas in these forests that are sometimes difficult to access, it seems necessary to find suitable methods for mapping the quantitative parameters in these forests. In this study, site form index which is the most reliable criterion for evaluating site productivity of mixed and uneven stands was used. This study aims at mapping beech forest site productivity by using regression kriging in research forest of Tarbiat Modares University. For this purpose, 123 0.1 ha circular sample plots were laid out in beech dominated stands. The height and diameter of beech trees with DBH ≥ 7.5 cm within each plot was recorded. Some primary and secondary variables were also extracted from DEM in sample plots to be used in regression kriging. We investigated the differences between two predictive approaches: random forests and linear regression as the base model for regression kriging technique. Results of 10-fold cross-validation demonstrate that by using criteria such as mean error, mean absolute error, root mean square error, relative mean error, relative root mean square error, the random forests algorithm outperforms the linear regression and kriging techniques, with average decreases of ca. 70% in Root Mean Squared Error (RMSE). Hence, the regression kriging technique with random forest as the base model is recommended in order to better understand the more complex environment-beech forest site productivity relationships. تهیۀ نقشۀ توان تولید جنگل که توانایی رویشگاه را در ایفای نقش‌هایی همانند تولید چوب و ترسیب کربن نشان می‌دهد، امری اجتناب‌ناپذیر در مدیریت و بهره‌برداری پایدار اکوسیستم جنگلی است. وسعت فراوان جنگل‌های شمال کشور و کوهستانی بودن آنها، سبب شده است که یافتن روش مناسب برای تهیۀ نقشۀ ویژگی‌های کمّی جنگل ضروری باشد. از طرفی اهمیت تجاری و زیست‌محیطی جنگل‌های خزری و به‌خصوص گونۀ راش که از اقتصادی‌ترین و فراوان‌ترین گونه‌های پهن‌برگ در این جنگل‌هاست، سبب می‌شود که همواره تهیۀ اطلاعات کمی و کیفی دقیق از آنها و بررسی تغییرات مربوط بهآنها ضروری باشد. تحقیق حاضر در زمینۀ ارزیابی کارایی روش رگرسیون‌کریجینگ در تهیۀ نقشۀ توان تولید رویشگاه راش در جنگل آمیخته و ناهمسال راش دانشگاه تربیت مدرس انجام گرفت. به‌منظور جمع‌آوری اطلاعات لازم، 12۳ قطعه نمونۀ دایره‌ای به مساحت 1000 متر مربع در توده‌هایی که گونۀ راش وضعیت چیره یا چیره‌نما داشت، به روش آماربرداری منظم تصادفی در شبکه‌ای به ابعاد 100 × 100 متر پیاده شد. پس از محاسبۀ شاخص توان تولید رویشگاه راش در محل هر یک از قطعات نمونه و استخراج متغیرهای اولیه و ثانویه، کارایی دو رویکرد مدلسازی رگرسیون خطی چندگانه و جنگل تصادفی به‌عنوان مدل‌های مبنا در روش رگرسیون کریجینگ در تهیۀ نقشۀ توان تولید رویشگاه راش ارزیابی شد. نتایج اعتبارسنجی متقابل با توجه بهمقدار میانگین خطای نسبی و مقدار مجذور میانگین مربعات خطای نسبی نشان داد که الگوریتم جنگل تصادفی عملکرد بسیار بهتری از روش رگرسیون‌کریجینگ با مدل مبنای رگرسیون خطی و روش کریجینگ داشت، به‌طوری که مجذور میانگین مربعات خطا را در حدود 70 درصد کاهش داد. از این‌رو روش رگرسیون‌کریجینگ با مدل مبنای جنگل تصادفی توانست با دقت بیشتری نقشۀ توان تولید رویشگاه راش را تهیه کند.

https://www.ijf-isaforestry.ir/article_57291_a73b3ce4fc516b20162512ee82ae508f.pdf