کارایی پلیمر جاذب‌‌رطوبت تراکاتم (TerraCottem) در جنگلکاری‌های دیم

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

پدیدة خشکی یکی از مهم‌ترین مشکلات احیای رویشگاه‌های جنگلی و جنگلکاری در نواحی گرم و خشک است. برای چیرگی بر این معضل و با هدف دستیابی به روش مناسب و آسان ذخیرة رطوبت در خاک، نوعی پلیمر جذب‌کنندة رطوبت به نام "تراکاتم"، با سایر شیوه‌های ذخیرة رطوبت مقایسه شد؛ به‌طوری‌ که ضمن بررسی توان جذب و نگهداری رطوبت، تأثیر آن بر زنده‌مانی و دیگر خصوصیات کمی نهال‌های گازرخ بررسی شد. این تحقیق در قالب طرح ‌آماری بلوک‌های کاملاً تصادفی به‌صورت کرت‌های خرد‌شده با دو سطح تیمار اصلی شامل بذر و نهال گلدانی و پنج تیمار فرعی شامل بانکت هلالی، خاروخاشاک و بقایای گیاهی در کف گودال، پوشش پلاستیکی، پلیمر جاذب‌رطوبت و تشتک در سه تکرار در منطقة بشاگرد هرمزگان اجرا شد. نتایج نشان داد توان جذب و نگهداری رطوبت توسط پلیمر با گذشت زمان، کاهش می‌یابد به‌طوری‌ که بعد از 2200 روز به صفر می‌رسد. نتایج بررسی‌های صحرایی نشان از آن دارد که بین تیمارهای مختلف ذخیرة رطوبت از نظر درصد زنده‌مانی نهال‌ها در سطح 1 درصد تفاوت معنی‌دار وجود دارد و تیمارهای خاروخاشاک و پلاستیک به ترتیب با 24 و 14 درصد بر دیگر تیمارها برتری دارند. تجزیة واریانس خصوصیات کمی (ارتفاع، قطر ساقه و تاج پوشش) نیز نشان از وجود اختلاف معنی‌دار بین تیمارهای ذخیرة رطوبت در سطح 1 درصد را داشته و تیمارهای خاروخاشاک، بانکت هلالی و ورقة پلاستیکی بر دیگر تیمارها برتری داشته و در تمام موارد پلیمر همراه با تشتک در رتبه‌های آخر قرار دارند. بنابراین با توجه به کاهش توانمندی پلیمر تراکاتم در جذب و نگهداری آب در بلندمدت، استفاده از آن در جنگلکاری‌های دیم مناطق گرم و خشک که خاک قلیایی و بافت متوسط تا سنگین دارند، توصیه نمی‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Efficiency of TerraCottem hydrophilic polymer in rain-fed afforestations

چکیده [English]

Drought is an important problem in habitat restoration and afforestation of woodlands in arid and hot regions. To overcome this problem and achieve a proper and an easy method to store moisture in the soil, one of hydrophilic polymer called "TerraCottem" was compared with other methods of water conservation. In this research, potential of polymer in water holding and absorption and their effects on survival and growth characteristics of Moringa peregrina were studied. In order to investigate the effect of moisture conservation methods on M. peregrina planting, a trial conducted as split-plot design with three replicates in which main plots consisted of: seed and pot seedling and sub/plots consisted of five conservation methods (straw and dried residual at the bottom of planting dig, tourkinest, plastic film, polymer materials mixed with soil and ditch) at Bashagard region in 2008 for four years. The results showed that absorption and water-holding capacity decreased with time by the polymers, so that after 2200 days reduced to zero. The results indicated that there were significant differences between the moisture conservation methods with respect to Moringa mortality. The highest survival belonged to dried residual and plastic film treatments 24% and 14%, respectively. The lowest survival belonged to polymer material and ditch treatments. There were significant differences between the storage systems in respect to M. peregrina growth characteristics: total height, stem diameter and canopy cover (p<0.01) and dry residual, tourkinest and plastic film treatments had the greatest performance whereas polymer and ditch showed lowest performance. Therefore, with reducing the polymer's ability for absorbing and holding water in long term, application of polymer in rain-fed plantations in hot and dry regions with medium to heavy textured soils and alkaline is not recommended.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Moisture conservation
  • Moringa peregrina
  • Polymer TerraCottem
  • Rain-fed
  • Warm and dry region