تأثیر نوع بافت قلمه و تیمار هورمونی در ترکیب با مواد کمک‌ریشه‌زا بر صفات ریشه‌زایی سرخدار (Taxus baccata L.)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

استادیار گروه علوم باغبانی، دانشکدۀ علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری

چکیده

سرخدار از گونه­های بومی ارزشمند با کاربرد بسیار وسیع در فضای سبز است. به­منظور بررسی تاثیر نوع بافت قلمه (چوب نرم، نیمه­سخت و سخت) و میزان هورمون ایندول بوتیریک اسید (5000،2500،500،0 میلی­گرم در لیتر) در ترکیب با مواد کمک­ریشه­زا (پراکسید هیدروژن سه درصد و پوترسین یک میلی­مولار)، آزمایشی به­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار به‌اجرا درآمد. پس از پنج ماه از زمان قلمه‌گیری، درصد ریشه­زایی، تعداد ریشه، طول بزرگ‌ترین ریشه، تعداد دسته‌های برگچه­ای، کلروفیل کل، فنل کل و تعداد قلمه­های کالوس‌زده بررسی شد. براساس نتایج به‌دست‌آمده اثر نوع بافت، تیمار و برهمکنش آنها بر بیشتر صفات مورد ارزیابی معنی­دار بود. ایندول بوتریک اسید (IBA) 5000 + پراکسید هیدروژن 3 درصد بهترین تیمار در افزایش درصد ریشه­زایی، تعداد ریشه، طول ریشه و تولید دسته‌های برگچه­ای در قلمه­های نیمه­سخت بود و مقدار فنل کل در قلمه­های نیمه­سخت کمتر از قلمه­های نرم بود. در تیمار شاهد، قلمه­ها کالوس تولید کردند، اما ریشه­زایی صورت نگرفت. در بین مواد کمک‌ریشه‌زا، پراکسید هیدروژن در مقایسه با پوترسین بهتر عمل کرد. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده استفاده از IBA در غلظت­های زیاد به­همراه استفاده از پراکسید هیدروژن برای تسهیل در ریشه­زایی قلمه­های نیمه­سخت سرخدار، به­دلیل برتری معنی‌دار نسبت به شاهد توصیه می­شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The effect of Cutting texture type and hormonal treatment with combination rooting cofactors on rooting of yew (Taxus baccata L.)

نویسندگان [English]

  • Mahnaz Karimi
  • Hossein Moradi
Associate Prof., Department of Horticultural science, Faculty of Agronomy Sciences, Sari Agricultural Sciences and Natural Resources University, I. R. Iran
چکیده [English]

Taxus baccata L. is one of the native and valuable species of Hyrcanian forest which is used in large scale in landscaping. In order to investigate the type of tissue cuttings (softwood, semi-hardwood and hardwood) and indole butyric acid hormones (four levels 5000, 2500, 500.0 mg L-1) in combination with rooting-cofactors (hydrogen peroxide 3% and putrescine 1 MM), a factorial experiment was conducted in a completely randomized design with four replicates. After five months from the time of cuttings, rooting percentage, root number, length of the largest root, leaf number, total chlorophyll, total phenol and number of callus cuttings were investigated. According to the results, the effect of tissue type, hormonal treatments and their interaction on the studied traits was significant. Treatment with Indole Buteric Acid (IBA) at a concentration of 5000 mg L-1 + hydrogen peroxide 3% was the best treatment in increasing the rooting rate, number of roots, root length and leaflet production in semi-hardwood cuttings. The total phenol content in the hardened cuttings was less than that of soft cuttings. In the control (distilled water) treatment, cuttings produced calluses, but rooting did not take place. Among the rooting promoter materials, hydrogen peroxide was better than putrescine. The highest percentage of rooting and number of roots were related to semi-hardwood cuttings. Therefore, according to the results, the use of indole butyric acid in high concentrations and the use of hydrogen peroxide to facilitate the rooting of semi-hardwood cuttings of yew are recommended because of superiority to the control.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Rooting
  • Hormone
  • cutting
  • Total Phenol
  • Yew